دو روز بیشتر به لحظه تحویل سال نمانده، شور خاصی در بین مردم موج می زند. خیابان ها شلوغ ترین ساعات را به خود می بینند.گروهی بدنبال اخرین خرید های سال نو و جور کردن بساط سفره هفت سین خود هستند...

زمان دقیق لحظه تحویل سال 1398

جشن نوروز از لحظهٔ اعتدال بهاری اغاز می‌شود. در دانش ستاره‌شناسی، اعتدال بهاری یا اعتدال ربیعی در نیم‌کره شمالی زمین، به لحظه‌ای گفته می‌شود که خورشید از صفحه استوای زمین می گذرد و به سوی شمال اسمان می‌رود. این لحظه، لحظه اول برج حمل نامیده می‌شود، و در تقویم هجری خورشیدی با نخستین روز (هرمز روز یا اورمزد روز) از ماه فروردین برابر است.

لحظه تحویل سال 1398 هجری شمسی به ساعت رسمی جمهوری اسلامی ایران :

ساعت 1 و 28 دقیقه و 27 ثانیه بامداد روز پنج شنبه 1 فروردین 1398 هجری شمسی

مطابق 13 رجب 1440  هجری قمری

و 21 مارس 2019  میلادی 

چنانچه اغاز سال، قبل از ظهر و در نیمه اول شبانه روز تحویل شود (همانند سال 96)، همانروز نوروز است و در صورتیکه تحویل سال بعد از ظهر باشد، فردای ان روز، نوروز است. نوروز شمسی در تقویم میلادی با یکی از روزهای 20 ، 21 یا 22 مارس مطابقت دارد.

در کشورهایی مانند ایران و افغانستان که تقویم هجری شمسی به کار برده می‌شود، نوروز، روز اغاز سال نو است. اما در کشورهای اسیای میانه و قفقاز، که تقویم میلادی متداول است، نوروز به عنوان اغاز فصل بهار جشن گرفته می‌شود و روز اغاز سال محسوب نمی‌شود.

اداب و رسوم لحظه تحویل سال نو

وقت تحویل سال، همه اعضای خانواده در خانه های خود گرد هم می ایند و در کنار سفره هفت سین مینشینند. بزرگترها به تعداد افراد مبالغی را لای قران می گذارند. خیلی از مردم که قصد سفر دارند، شب سال تحویل را در منزل می مانند تا سال نو در منزل خودشان بمانند و به این ترتیب امید دارند سال اینده مشکلات کمتر باشد و در منزلشان ماندگار باشند.

قهر بودن در سال نو شگون ندارد. به همین خاطر از اهل خانه اگر کسی با دیگری قهر باشد به برکت سفره هفت سین با یکدیگر اشتی کرده و روی همدیگر را می بوسند تا کینه و دشمنی را به سال بعد منتقل نکنند.

پس از تحویل سال، همه اعضای خانواده به یکدیگر عید مبارکی می گویند. انگاه بزرگ خانواده دعای تحویل سال رامی خواند و دیگران ان را تکرار می کنند و سپس بزرگ خانواده قران رامی گشاید و هفت سوره یا هفت ایه از قران را که با کلمه سلام اغاز می شود، می خواند، انگاه به رسم تبرک، بزرگ خانه به هر یک از اعضای خانواده مبلغی که بعنوان عیدی، لای قران گذاشته است می دهد. در این هنگام دهان خود را با شیرینی سفره نوروزی شیرین می کنند.